Zgłoś uwagi

Sławomir Gadomski - Wystąpienie z dnia 08 stycznia 2020 roku.

Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2020 Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2020

Brak odpowiedniej wtyczki Adobe Flash Player

Ściągnij
14 wyświetleń
0

Stenogram

5. i 6. punkt porządku dziennego:


   5. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy budżetowej na rok 2020 (druki nr 112 i 112-A).
   6. Pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących realizacji ustawy budżetowej na rok 2020 (druki nr 113 i 113-A).

Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Zdrowia Sławomir Gadomski:

    Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rzeczywiście zdrowie było tematem, który przewijał się wielokrotnie w państwa pytaniach. Te pytania były skoncentrowane wokół kwestii, które łączą się faktycznie i z budżetem państwa, no ale wielokroć jednak wchodzą w zakres planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia. Aczkolwiek spróbuję - ponieważ Polaków interesuje ten łączny budżet na zdrowie - odnieść się i do budżetu państwa, i do kwestii finansowania świadczeń przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

    Na początku chciałbym podziękować panu ministrowi Robaczyńskiemu, bo prace nad ustawą budżetową w obszarze zdrowia przebiegały wyjątkowo spokojnie w tym roku i faktycznie udało nam się ten budżet sfinalizować bardzo konstruktywnie, więc gorące podziękowania dla pana ministra i współpracowników. Na te podziękowania najczęściej mamy bardzo mało czasu, więc korzystam z okazji.

    Szanowni Państwo! Odczarujmy może mityczną kwotę 14 mld zł na zadłużenia szpitali, bo z tej mównicy ona padała wielokrotnie. Mityczną, bo została przedstawiona jako zapaść sektora ochrony zdrowia, zapaść szpitali. Wróćmy może trochę do historii i popatrzmy, jak faktycznie zobowiązania ogółem kształtują się historycznie i co ta kwota 14 mld zł rzeczywiście oznacza. Na tej sali jest na pewno wielu ekonomistów, a przynajmniej osób interesujących się finansami i finansami publicznymi i jak wszyscy dobrze wiemy, zobowiązania idą w parze, czy idą tak naprawdę w sposób adekwatny do wzrostu przychodów, do wzrostu skali działalności. Jest to normalne w każdym przedsiębiorstwie, jest to normalne w każdej firmie. No więc zobowiązania również idą, jednak ich wzrost jest połączony ze wzrostem nakładów na zdrowie. Jeżeli cofniemy się i popatrzymy, jaka jest już relacja zobowiązań ogółem czy zobowiązań wymagalnych szpitali do nakładów, do kosztów finansowania świadczeń przez Narodowy Fundusz Zdrowia, to wygląda na to, że ta proporcja jest zgoła odwrotna. My mówimy o spadku tej relacji. Jeżeli popatrzymy na rok 2012, to mówimy o tym, że zobowiązania ogółem szpitali w stosunku do nakładów na ochronę zdrowia wynosiły 15,5%, obecnie mniej niż 14. Jeżeli spojrzymy na relację zobowiązań wymagalnych, czyli tych, z którymi szpitale mają problem ze spłacaniem, to w stosunku do nakładów w roku 2012 było to 3,6%, dzisiaj jest to poziom mniejszy niż 2%. Jeżeli odetniemy się od nakładów, bo zaraz pojawią się głosy, że w nakładach mamy środki przeznaczone na wynagrodzenia, to skupmy się na kosztach świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Ta relacja jest bardzo podobna. Prawie 18% zobowiązań ogółem do kosztów świadczeń w roku 2012 i mniej niż 16% obecnie. Zobowiązań wymagalnych 4,1%, dzisiaj ok. 2%. Jeżeli spojrzymy wyłącznie na lecznictwo szpitalne, żeby już nie mieszać być może pewnych stosunków, to w 2012 r. była to relacja na poziomie 36%, dzisiaj ok. 30%. Zobowiązań wymagalnych 8,5%, dzisiaj 4%. Te liczby wskazują mniej więcej na to, że ta relacja jest dwukrotnie niższa teraz niż jeszcze 7-8 lat temu. No to czy ta zapaść ma miejsce od tylu lat? Czy ta zapaść się zmniejsza czy zwiększa? To jest pytanie w pewnym sensie, wydaje mi się, retoryczne. Oczywiście mówimy o 14 mld zadłużenia, ale musimy to odnosić właśnie do rosnących nakładów, do tempa wzrostu nakładów. Jeżeli wielokrotnie pojawiały się zarzuty związane z niedofinansowaniem szpitali powiatowych, z ich bardzo trudną sytuacją, to spójrzmy wyłącznie na rok 2019. Nakłady na świadczenia opieki zdrowotnej w rodzaju lecznictwo szpitalne według planu Narodowego Funduszu Zdrowia to było 38,8 mld zł.

    W trakcie roku ten plan został zwiększony o 4,5 mld zł, to jest 12%, do poziomu 43,3 mld. Jeżeli chcemy spojrzeć tylko na wzrost wycen - nie mówię o wzroście związanym ze skalą działalności szpitali - to wartość ryczałtu w ramach podstawowego szpitalnego zabezpieczenia wzrosła z 22,6 mld, to jest plan pierwotny Narodowego Funduszu Zdrowia, do 23,9. Z samego tytułu wzrostu wyceny to jest 1,3 mld w trakcie roku. Nie mówię o tym, że plan pierwotny był wyższy niż wykonanie roku 2018.

    Jeżeli spojrzymy na tę zapaść na poziomie szpitali, to popatrzmy jeszcze na jedną liczbę - popatrzmy na liczbę szpitali, które nie generują zobowiązań wymagalnych. Dzisiaj ta liczba to 73% szpitali, 3/4 szpitali w Polsce nie ma zobowiązań wymagalnych, nie ma problemów ze spłacaniem terminowym swoich zobowiązań. Już mówiłem o 2012 r., to było mniej niż 68%. Jednym słowem, 5% szpitali, które wtedy miały zobowiązania wymagalne, dzisiaj ich nie ma. Ponawiam pytanie: Gdzie jest ta zapaść w sektorze szpitalnictwa?

    (Poseł Anna Kwiecień: Kiedy było gorzej? Za waszych czasów.)

    Ale żebyśmy już mieli pełen obraz i precyzyjnie o tych mitycznych 14 mld zł mówili - pojawiają się głosy, że jest to powszechne, że szpitale powiatowe, 93% szpitali powiatowych jest zadłużonych. Ja bym powiedział, że 100% jest szpitalami, które mają zobowiązania. Każdy podmiot działający w gospodarce ma zobowiązania. Ale nie mylmy zadłużenia ze zobowiązaniami szpitala. Jeżeli spojrzymy, kto generuje zobowiązania wymagalne, to zobaczymy, że 80% zobowiązań wymagalnych generowanych jest przez 6% szpitali. To jest wąska grupa, 80%...

    (Poseł Anna Kwiecień: 80%?)

    ...długu wymagalnego jest generowane przez 6% jednostek, przez mniej więcej 70 szpitali w tym kraju.

    Jeżeli mówiliśmy o szpitalach powiatowych i o tym, na ile one są zapomniane przez Ministerstwo Zdrowia, przez Narodowy Fundusz Zdrowia, to wracam jeszcze raz do zmian wycen w roku 2019. Dynamika zmian wartości ryczałtu właśnie w szpitalach powiatowych, szpitalach pierwszego i drugiego stopnia, była najwyższa. To były dynamiki na poziomie 9 i 8% z tytułu wzrostu ryczałtów. To w skali roku, uważam, rzeczywiście jest istotne zwiększenie wyceny.

    Mam nadzieję, że trochę te 14 mld zł odczarowałem i trochę mit tego zadłużenia, które jest rzekomo rekordowe, mam nadzieję, pryśnie. Myślę, że jeszcze na wielu forach będę to przedstawiał, bo rzeczywiście nie możemy patrzeć na zobowiązania szpitali, na zobowiązania sektora ochrony zdrowia przez pryzmat wartości nominalnej. Odłóżmy to do nakładów, odłóżmy to do kosztów finansowania świadczeń.

    Bardzo dziękuję za pytania dotyczące programów wieloletnich, bo faktycznie podczas dzisiejszej dyskusji wielokrotnie mówiono o tym, że jest mało inwestycji, nie ma inwestycji rozwojowych. W sektorze ochrony zdrowia szczęśliwie na te inwestycje znajdujemy finansowanie, znajdujemy środki. Zostały podane przykłady dwóch inwestycji. Jedna to inwestycja w Zabrzu, powstanie śląskiego ośrodka kliniczno-naukowego. Ja się zgadzam, rzeczywiście to bardzo ważna inwestycja. Pytanie było, czemu tylko 31 mln przeznaczamy w roku 2020. Bo takie są potrzeby, bo taki jest harmonogram płatności, bo takie są możliwości realizacji tej inwestycji przez realizatora. Ta inwestycja, cała jej wartość, to ok. 112 mln zł i ona w pełni jest zabezpieczona przez finansowanie z budżetu państwa, tyle że te nakłady są ponoszone stopniowo, w roku 2019, 2020, 2021. Podobnie inwestycja w Łodzi, drugi etap budowy centrum kliniczno-dydaktycznego, inwestycja wprowadzona do finansowania z budżetu państwa w roku 2018, o wartości prawie 475 mln zł. Na rok 2020 zaplanowane są środki na poziomie niecałych 83 mln, z tej samej przyczyny - z przyczyny tego, że ta inwestycja jest realizowana i cykl jej realizacji jest przewidziany na lata 2018-2023.

    Programy wieloletnie to rzeczywiście duży bodziec rozwojowy. Warto zwrócić uwagę, że w budżecie znalazły się programy, które zostały uchwalone przez Radę Ministrów w ostatnich latach. Do najważniejszych należy tak naprawdę osiem tylko z ostatnich 2-3 lat, ale z samego ostatniego roku to wieloletni pogram inwestycji w zakresie rewitalizacji i rozbudowy Centrum Onkologii - Instytut..., wartość - 872 mln, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie - 594 mln, a także - to tak naprawdę decyzja Rady Ministrów sprzed 2 dni - centralny szpital kliniczny w Poznaniu, na który nie tylko poznaniacy, ale także, myślę, cały region Wielkopolski czekali od dawna, o wartości 572 mln zł. To pokazuje, że te nakłady nie idą, tak jak tutaj słyszeliśmy, tylko na bieżące koszty, finansowanie, ale również w istotnej części rzeczywiście finansują inwestycje.

    Bardzo dziękuję pani poseł Kotuli za pytanie dotyczące psychiatrii dziecięcej. To faktycznie obszar, w którym tak naprawdę wieloletnie zaniedbania spowodowały bardzo trudną sytuację, która jest dzisiaj. Ja się zgadzam, ani sytuacja kadrowa, ani sytuacja związana z dostępnością łatwe nie są, ale dlatego zostały zaproponowane reformy i zmiany w tym obszarze. W 2019 r. została zainicjowana reforma w zakresie psychiatrii dorosłych. Udało się stworzyć model opieki nad dorosłymi i rozpocząć program powoływania centrów zdrowia psychicznego. Jeżeli spojrzymy na niektóre województwa... Na przykład województwo podlaskie już w całości objęte jest nową organizacją opieki psychiatrycznej nad dorosłymi.

    Jeżeli chodzi o psychiatrię dziecięcą, to tak naprawdę zachęcam do lektury bardzo świeżej taryfy Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, zaakceptowanej przez ministra zdrowia, która właśnie wprowadza całkowitą zmianę i reformę systemu psychiatrii dziecięcej. Wprowadza ona chociażby trzy poziomy referencyjne, przede wszystkim ten pierwszy, który jest filarem, czyli ośrodki środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży. To z jednej strony rzeczywiście jest odpowiedzią na niedobór kadry medycznej, psychiatrów dziecięcych, a z drugiej - zapewnia zwiększenie dostępności pomocy w opiece ambulatoryjnej, środowiskowej, czyli tam gdzie ta opieka co do zasady powinna być kierowana w pierwszej kolejności. To projekt, na który docelowo Narodowy Fundusz Zdrowia ma zabezpieczyć 400 mln zł rocznie. Ruszył on na samym początku 2019 r.

    Na samym końcu padło pytanie o finansowanie POZ. Tak jak mówiłem, finansowanie POZ nie może być odzwierciedlone w projekcie ustawy budżetowej, bo dotyczy kosztów świadczeń finansowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W planie Narodowego Funduszu Zdrowia te koszty się znajdują. Co warto powiedzieć, akurat w zakresie POZ zachęcam do prześledzenia kilku ostatnich lat, bo te nakłady na POZ... Wydaje mi się, że z tych trzech dziedzin: POZ, ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i lecznictwa szpitalnego tam ta dynamika wzrostu była największa. Również negocjacje zakończone w końcówce 2019 r. powodują, że rozpoczynamy kolejny rok w spokoju. Nie ma zamykanych gabinetów, lekarze POZ pracują w systemie ciągłym i jednak są pewne wzrosty finansowania, chociażby związanego z opieką nad pacjentami z chorobami przewlekłymi, nad pacjentami np. z cukrzycą, nad pacjentami w zakresie endokrynologii. Tam nastąpiło istotne zwiększenie finansowania od początku tego roku. Dziękuję serdecznie za uwagę. (Oklaski)

Czytaj więcej

Umieść film na stronie
Pliki cookies w naszym serwisie
Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.