Zgłoś uwagi
Twoje opinie lub sugestie
#wargocka

Poseł Teresa Wargocka

Wróć do listy
Poseł Teresa Wargocka - Wystąpienie z dnia 20 lutego 2019 roku.
Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji "Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie" na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. wraz ze stanowiskiem Komisji

Brak odpowiedniej wtyczki Adobe Flash Player

Ściągnij
92 wyświetleń
0

28., 29. i 30. punkt porządku dziennego:


   28. Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2015 r. (druk nr 937) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 1154).
   29. Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 r. (druk nr 1915) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 2081).
   30. Przedstawione przez Radę Ministrów sprawozdanie z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2017 r. (druk nr 2941) wraz ze stanowiskiem Komisji Polityki Społecznej i Rodziny (druk nr 3010).

Poseł Teresa Wargocka:

    Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedstawiam stanowisko Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość wobec sprawozdań z realizacji ˝Krajowego programu przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ na lata 2014-2020 zawartych w drukach sejmowych nr 937, 1915, 2941.

    Sprawozdania te zawierają opis działań realizowanych zgodnie z programem rządowym w czterech głównych obszarach: profilaktyka i edukacja społeczna, ochrona osób dotkniętych przemocą w rodzinie i pomoc dla nich, oddziaływanie na osoby stosujące przemoc i, ostatni, czwarty obszar, podnoszenie kompetencji służb i przedstawicieli realizujących działania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

    ˝Krajowy program przeciwdziałania przemocy w Rodzinie˝ jest realizowany przez wiele instytucji w administracji rządowej i samorządowej, ma wieloletnią perspektywę, a zawarte w nim długofalowe działania mają na celu zmniejszenie zjawiska przemocy domowej. Warto w tym miejscu przywołać wyniki badań przeprowadzonych przez Agencję Praw Podstawowych w 2017 r. na temat skali zjawiska przemocy wobec kobiet w krajach Unii Europejskiej. I tak dowiadujemy się z tych badań, iż najwyższy wskaźnik przemocy fizycznej i psychicznej, z jaką kobiety borykają się, mamy w takich krajach, jak: Dania - 52%, Finlandia - 47%, Szwecja - 46%, Holandia - 45%, Francja i Wielka Brytania - 44%. W Polsce wskaźnik ten wynosi 19% i jest najniższy w państwach Unii Europejskiej, w której średnia wynosi 33%. Brak u nas zgody na przemoc i chęć szukania pomocy potwierdza to, iż odsetek kobiet zgłaszających fakt stosowania wobec nich przemocy jest najwyższy właśnie w Polsce na tle wszystkich krajów Unii Europejskiej. Świadczyć to może również o tym, że realizowany program spełnia cele edukacyjne. Fakt ten potwierdzają badania przeprowadzone w 2017 r. na zlecenie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej pod nazwą ˝Ogólnopolska diagnoza infrastruktury wsparcia osób doznających przemocy oraz ocena efektywności i skuteczności stosowanych form pomocy˝. Badani wskazali, że nie tylko dostępność informacji na temat możliwości wsparcia dla osób doznających pomocy, ale także dostępność różnego rodzaju form pomocy można ocenić jako dobrą lub bardzo dobrą. Taką opinię w tych badaniach wyraziło 80% badanych.

    Ze sprawozdań wynika, że we wszystkich latach - oczywiście zadania są te same co roku, w związku z tym również przyjęte formy realizacji i możliwość ewaluacji tego programu są dosyć przejrzyste i jasne - w tym obszarze wyznaczonym jako pierwszy obszar, chyba najważniejszy, bo jeżeli chodzi o przemoc, to ta profilaktyka naprawdę jest równie ważna jak pomoc ofiarom przemocy, podjęto szereg działań, takich jak kampanie społeczne, telewizyjna, internetowa, kampanie od drzwi do drzwi, realizowany jest też program osłonowy. Z programu rządowego w każdym roku z tych trzech lat kwota ok. 3 mln zł była przeznaczona na wspieranie samorządów w tworzeniu systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

    Drugim obszarem programu jest pomoc osobom dotkniętym przemocą w rodzinie i ich ochrona. Na przestrzeni ostatnich lat rozwijana jest sieć placówek wspierających i udzielających pomocy. Są to punkty konsultacyjne, ośrodki wsparcia, specjalistyczne ośrodki wsparcia, domy dla matek z małymi dziećmi, ośrodki interwencji kryzysowej. Placówki te prowadzone są w głównej mierze przez samorządy gminne i powiatowe. Na przestrzeni tych lat możemy dostrzec wzrost liczby placówek, zwłaszcza punktów konsultacyjnych i ośrodków wsparcia. W budowie tej infrastruktury pomocowej, ale również w niesieniu realnej pomocy osobom pokrzywdzonym należy dostrzec działania Ministerstwa Sprawiedliwości. Na przełomie lat 2016 i2017 ogłoszono dwa postępowania konkursowe mające na celu wyłonienie podmiotów świadczących pomoc osobom pokrzywdzonym przestępstwem. Na ten cel w latach 2016 i 2017 Ministerstwo Sprawiedliwości przeznaczyło 17 mln zł. Chcę podkreślić, że jest to, można powiedzieć, równowartość środków, jakie są w budżecie na realizację krajowego programu. Ministerstwo Sprawiedliwości również dokonało zmian legislacyjnych w celu zwiększenia efektywności w funkcjonowaniu i wydatkowaniu środków z Funduszu Sprawiedliwości. Te zmiany pozwoliły na ogłoszenie we wrześniu 2017 r. dwóch programów obejmujących realizację zadań finansowanych z Funduszu Sprawiedliwości. Środki finansowe, które zostaną skierowane również do ofiar przemocy domowej, bo to są osoby pokrzywdzone przestępstwem, to jest niebagatelna kwota - 160 mln zł. Oprócz pomocy doradczej, prawnej, psychologicznej, medycznej w ramach tych programów jest również możliwość wspierania w takim codziennym życiu, w próbie układania sobie spraw rodzinnych w sposób niezależny od sprawcy przemocy. Upatrujemy w tym programie bardzo duże wsparcie dla tego celu, jakim jest pomoc ofiarom przemocy, ale również dla profilaktyki.

    Kolejny obszar to oddziaływanie na osoby, które stosują przemoc. Mamy tutaj do czynienia z procedurą ˝Niebieskiej karty˝. Od 2014 r. w zasadzie są pewne wahania odnośnie do liczby wszczętych procedur, ale to są wahania w granicach procenta, nie są one istotne. Natomiast coraz częściej w ewaluacji programu podkreślany jest problem, że zespoły interdyscyplinarne w zasadzie nie mają narzędzi, żeby bezpośrednio oddziaływać na sprawców, którzy nie stawiają się na posiedzenia tych zespołów i nie podejmują współpracy. Niemniej jednak z badań, a właściwie z protokołu Najwyższej Izby Kontroli wynika, że skuteczność w zapewnianiu bezpieczeństwa członkom rodzin, w których jest przemoc, również jest osiągana dzięki pracy tych zespołów. W tym badaniu 60% osób, które były pokrzywdzone, którym zespoły interdyscyplinarne udzielały wsparcia, określiło, że jest poprawa w tym zakresie. W niewielkim procencie, chodzi bodajże o 2,6%, padało stwierdzenie, że w zasadzie nie ma problemu przemocy. Natomiast upublicznienie w jakiś sposób problemu takiej rodziny staje się już hamulcem dla sprawców przemocy. Chodzi o to, że mogą mieć do czynienia z poważnymi konsekwencjami.

    Kolejna forma, która jest bardzo potrzebna. Chodzi o patrzenie na sprawcę przemocy jak na człowieka, który również ma problem. Ma problem ze sobą, nie potrafi panować nad swoimi emocjami, ma pewnego rodzaju, można powiedzieć, zaburzenia osobowościowe. I te programy cieszą się coraz większym powodzeniem. Programy psychologiczno-terapeutyczne są w tym obszarze niezmiernie ważne. Z programów korekcyjno-edukacyjnych na przestrzeni tych lat średnio co roku korzystało 9-10 tys. osób.

    Bardzo ważnym obszarem jest przegotowanie kompetentnych kadr do pracy. To też jest stałe zadanie. Na przestrzeni każdego roku te szkolenia obejmowały 2,5-3 tys. osób. To są również członkowie zespołów interdyscyplinarnych, pracownicy socjalni. Tradycyjnie co roku jest ogólnopolska konferencja, która ma na celu zebranie przedstawicieli wszystkich służb zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie i wymianę informacji w celu lepszego skoordynowania.

    Szanowni Państwo! Program jest realizowany w sposób bardzo systemowy. Bardzo ważne jest to, żeby działania profilaktyczne, działania osłonowe były pracą ciągłą. Ten program jest takim programem. (Dzwonek) Najwyższa Izba Kontroli przedstawiła szereg wniosków. Dobrze byłoby je przeanalizować i wprowadzić do tego programu. Czas już nie pozwala, żeby te wnioski omówić.

    Prawo i Sprawiedliwość będzie głosowało za przyjęciem sprawozdań za lata 2015, 2016 i 2017. Dziękuję. (Oklaski)

Czytaj więcej

Umieść film na stronie
Pliki cookies w naszym serwisie
Informacji zarejestrowanych w plikach "cookies" używamy m.in. w celach reklamowych i statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Możesz zmienić ustawienia dotyczące "cookies" w swojej przeglądarce internetowej. Jeżeli pozostawisz te ustawienia bez zmian pliki cookies zostaną zapisane w pamięci urządzenia. Zmiana ustawień plików "cookies" może ograniczyć funkcjonalność serwisu.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.